)
Zespołem Aspergera nazywamy zaburzenie rozwoju mieszczące się w spektrum autyzmu. Charakteryzuje się upośledzeniem komunikacji dwustronnej, komunikacji słownej i pozasłownej, niechęcią do zaakceptowania zmian, brakiem giętkości myślenia oraz bardzo szczególnymi zainteresowaniami.
)
Czy Zespół Aspergera to to samo, co Autyzm? Pytanie to wciąż nie zostało rozstrzygnięte. Niektórzy eksperci twierdzą, że zespół Aspergera powinien być sklasyfikowany osobno, inni argumentują za tym, że główne problemy są takie same jak w autyzmie, jedyną różnicą jest tylko natężenie ich występowania.
)
W większości materiałów poświęconych Zespołowi Aspergera mowa jest o chłopcach cierpiących na to zaburzenie. Nie znaczy to, że dotyczy ono tylko chłopców. Według danych statystycznych zdarza się jedna dziewczynka na 4 chłopców z Zespołem Aspergera. Zdiagnozowana zaś zostaje co 10-ta.
)
Diagnoza zespołu Aspergera rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu z rodzicami. O rozpoznaniu mówi się w oparciu o występowanie kilku symptomów diagnostycznych w różnych sferach funkcjonowania dziecka czy osoby dorosłej.
Bierze się pod uwagę zarówno kontakty społeczne, komunikowanie się, wyobraźnię w zabawie jak i zainteresowania, rozwój poznawczy czy rozwój motoryczny.
)
Diagnoza zespołu Aspergera rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu z rodzicami. O rozpoznaniu mówi się w oparciu o występowanie kilku symptomów diagnostycznych w różnych sferach funkcjonowania dziecka czy osoby dorosłej.
Bierze się pod uwagę zarówno kontakty społeczne, komunikowanie się, wyobraźnię w zabawie jak i zainteresowania, rozwój poznawczy czy rozwój motoryczny.
)
Pierwsze symptomy zespołu Aspergera obserwowane są już u dzieci trzyletnich, jednak często specyficzne zachowania kładzione są na karb charakteru – mówi się, o dzieciach, że są nieśmiałe lub mają charakter indywidualisty.
)
Zespół Aspergera opisany został przez austriackiego pediatrę Hansa Asperger’a już w 1944 roku. Obserwował on czworo dzieci w wieku od 6 do 11 lat, które pomimo prawidłowego rozwoju poznawczego wykazywały zaburzenia w kontaktach społecznych. Jednak nazwa zespołu po raz pierwszy została użyta w 1981 r. w publikacji Lorny Wing.
)
Dysleksja w wielu przypadkach wiąże się z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi. Bolączką nauczycieli pracujących z uczniami nadpobudliwymi jest brak skupienia na zadaniu. Istnieją pewne sposoby poprawy koncentracji uczniów na lekcji, czy też na zajęciach terapeutycznych.
)
W miarę dojrzewania dziecka z zespołem Aspergera należy pomóc mu nauczyć się w jaki sposób może samodzielnie zdobywać wiedzę. Pokazać sposoby i strategie, które zapewnią mu skuteczne metody nauki i pozwolą na dłużej utrzymać jej efekty.
)
Osoby z zespołem Aspergera muszą zmagać się z odtrąceniem i brakiem zrozumienia, mimo najszczerszych chęci nawiązania przyjaźni. Takie i wiele innych problemów towarzyszą osobom z AS na różnych etapach ich życia. Dowiedz się na ile różnią się problemy przedszkolaka i dorosłego z AS.
)
){kind=logo}
)