)
Tematyka dwujęzyczności w rodzinie jest sprawą dość kontrowersyjną. Poniżej przedstawiamy kolejną opinię na temat prawidłowości i celowości wychowania w językach ojczystych obojga rodziców. Autorka przekonuje rodziców o wartościach i zaletach wychowania dwujęzycznego, które może stać się darem dla dzieci, ale tylko wtedy, gdy podejmą się oni tego zadania i będą konsekwentni w jego realizacji.
)
Dwujęzyczność chwali wielu z nas – posyłamy dzieci do przedszkoli z językiem obcym, od najmłodszych lat zachęcamy nasze pociechy do oglądania zagranicznych bajek, czytania książek w obcym języku i roztaczamy przed nimi wizję szerokiego wachlarza zalet płynących z posługiwania się dwoma językami od przysłowiowej kołyski. Czy jednak symultaniczne poznawanie dwóch języków rzeczywiście niesie ze sobą same dobrodziejstwa?
)
Wielka jest grupa Polaków, która wyemigrowała z ojczyzny i osiedliła się na stałe lub na czas nieokreślony w innych krajach. Nie jest też rzadkim zjawiskiem, że Polacy ci na emigracji zawiązują stałe związki, biorą ślub, tworzą rodziny, w których rodzą się dzieci.
Dzieci te mają cudowną możliwość dorastania w otoczeniu dwóch kultur – tej, w której się urodziły i w której żyją na co dzień, jak i tej, którą otrzymują “w spadku” po polskich przodkach (polskiej mamie lub tacie, albo obojgu polskich rodziców) i którą “w oryginale” mają okazję poznać jedynie podczas wakacyjnych czy świątecznych wyjazdów do Polski.
)
Dysleksja, jak wiadomo, nie ułatwia życia, choć wśród wielu nastolatków rozpowszechnia się przekonanie o jej użyteczności jako „taryfy ulgowej” podczas egzaminów. Ten złożony problem dotyczący nauki pisania oraz czytania przekłada się również na kłopoty z przyswajaniem języków obcych.
)
Zapisałam swojego dwuipółletniego synka do żłobka, w którym dodatkowo prowadzone są zajęcia z języka angielskiego. Zastanawiam się jednak, czy mój syn nie jest jeszcze za mały na taką naukę. Proszę o radę.
)
Dzieci z rodzin dwujęzycznych są niewątpliwie w dużo lepszej sytuacji niż ich rówieśnicy z rodzin posługujących się tylko jednym językiem. Mają większe możliwości przyswojenia sobie dziedzictwa kulturowego rodziców. Osoba dwujęzyczna może również łatwiej zrozumieć wartość zróżnicowania kulturowego i uzyskać w ten sposób bogatszy obraz świata.
)
Dwujęzyczność, inaczej bilingwalizm, to umiejętność posługiwania się dwoma językami jako ojczystymi. To nie tylko znajomość fonemów i rozumienie języków, ale osadzenie w kulturze, myślenie w dwóch językach. Proces nabywania umiejętności językowych odbywa się tu naturalnie i symultanicznie od wczesnego dzieciństwa, bez analizowania struktur gramatycznych czy składniowych.
)
)
){kind=logo}