)
Jak to z pojęciami bywa i to budzi wiele emocji. Jedni mówią „opóźniony rozwój mowy” inni „niemota”, jeszcze inni „alalia prolongata”. Co nazywają, o czym mówią wymienione pojęcia?

)
Zespół opóźnienia rozwoju mowy czynnej jest dość często spotykany. Wśród dzieci przedszkolnych występuje w około 3%. Nieznajomość tego zespołu objawów, a w szczególności sposobów postępowania leczniczo-rehabilitacyjnego, powoduje, iż dzieci te niewłaściwie traktowane narażone są na stresy psychiczne, co nierzadko kończy się występowaniem wtórnych zaburzeń, jak np. jąkania.

)
W przypadku opóźnionego rozwoju mowy w postępowaniu logopedycznym najważniejszym krokiem jest postawienie trafnej diagnozy. Możliwe to jest w oparciu o analizę przeprowadzonych badań: wstępnych, specjalistycznych i podstawowych.

)
Bardzo ważnym elementem pracy każdego logopedy jest profilaktyka logopedyczna, czyli zapobieganie powstawaniu wad wymowy. Wiele osób uważa, że tym zaburzeniom nie można zapobiec i czasami faktycznie tak jest. Nie możemy zupełnie wyeliminować ryzyka odziedziczenia pewnych wad, zaburzeń, ale możemy również zrobić wiele, aby uniknąć konieczności spotkań z logopedą.

)
Według badań przeprowadzonych w Polsce (T. Bartkowska) zaledwie 2,9% dzieci 5-letnich mówi poprawnie w stosunku do właściwej formy mowy dorosłych, a 37% dzieci 5-letnich nie wymawia jeszcze głosek najtrudniejszych: sz, ż, cz, dż oraz r. Jest to właściwy moment, aby wspomóc rozwój mowy poprzez ćwiczenia artykulacyjne.

)
Warunkiem prawidłowego wymawiania wszystkich głosek jest między innymi sprawne działanie narządów mowy. Aparat mowy składa się z trzech części: narządu oddechowego, który wytwarza prąd powietrza, niezbędny do powstawania dźwięków mowy, narządu fonacyjnego odpowiedzialnego za wytwarzanie dźwięków, oraz aparatu artykulacyjnego, do którego zalicza się znajdujące się ponad krtanią jamy: ustną, gardłową i nosową.

)
Wyrazy dźwiękonaśladowcze - onomatopeje w sposób naturalny potrafią wyrazić otaczające nas zjawiska dźwiękowe. Poprzez swoją naturalność umożliwiają dziecku w prosty sposób porozumiewanie się z otoczeniem i stanowią pewien etap rozwoju jego werbalnych kontaktów z innymi ludźmi. Są pierwszymi, naturalnymi słowami dziecka, powiązanymi z określonym znaczeniem.
