Dzieci boją się tego co nieznane, warto opowiadać dziecku dużo o przedszkolu, odwiedzenie tego tajemniczego miejsca może również okazać się pomocne. Wiele placówek organizuje w czasie wakacji zajęcia adaptacyjne, w trakcie których dziecko poznaje nie tylko nowe miejsce, ale również organizację czasu, dzieci, nauczycieli i cały personel przedszkola. Czas wakacji jest bardzo korzystnym momentem na tego typu zajęcia, ponieważ w przedszkolu jest zwykle mniej dzieci.

Zwykle w trakcie zajęć adaptacyjnych nauczyciel już może troszkę poznać dziecko, jeśli zauważy jakieś problemy powinien podzielić się swoimi wątpliwościami z rodzicem. Zanim rozpocznie się okres właściwy, rodzic będzie mógł jeszcze popracować z dzieckiem w domu.

Jednym z podstawowych błędów jakie czasami popełniają rodzice, jest straszenie dziecka przedszkolem, nigdy nie należy tego robić, ponieważ dziecko nie będzie się w nim czuło bezpiecznie.

Aby dziecku było łatwiej w nowym miejscu, powinno być przygotowane do samodzielności, nawiązywania nowych znajomości, powinno również wiedzieć, jak sygnalizować swoje potrzeby, te umiejętności sprawiają, że dziecko jest pewniejsze, nie musi być za każdym razem zdane na innych, niestety początkowo obcych ludzi.

Czytajmy dziecku bajki i opowiadania, w których bohaterowie chodzą do przedszkola, dziecko utożsamia się z bohaterami, będzie chciało przeżyć przygody podobne do tych z książki.

Pierwszy dzień w przedszkolu zaczyna się już w domu, każdy rodzic powinien dokładnie rozplanować czas, aby poranek, nie był gonitwą w stresie i lękiem przed spóźnieniem się do pracy, ale przyjemnym początkiem dnia.

W przedszkolu warto pożegnać się z dzieckiem szybko, nie należy przeciągać rozstania i pod żadnym pozorem zaglądać do sali. Zdarza się, że rodzicom jest również trudno tego dnia, mama roniąca łzy to częsty widok, pamiętajmy, że wszelkie obawy i lęki dziecko bardzo szybko odczytuje i zaczyna się również bać, a w takiej sytuacji na pewno nie będzie chciało zostać w przedszkolu. Skoro mama się czegoś boi to chyba grozi mi niebezpieczeństwo, tak może odbierać to dziecko.

Dzieci zwykle protestują, tupią, krzyczą i płaczą, w trakcie rozstania nie należy się poddawać, jeśli zabierzemy płaczące dziecko z przedszkola do domu, pamiętajmy, że pokazaliśmy mu, że jest tak jak ono chce, kolejnym razem będzie robiło tak samo.

Pierwsze chwile będą łatwiejsze, jeśli pozwolimy zabrać do przedszkola ulubioną przytulankę, dla dziewczynek wybranie nowej, eleganckiej sukienki może również być pomocne przy przełamywaniu pierwszych lodów.

Poczucie bezpieczeństwa jest dla dziecka bardzo ważne, jeśli więc obiecujemy malcowi, że będziemy po obiedzie-bądźmy, pamiętajmy jednak ,że każde nasze spóźnienie to dla dziecka ogromny i niepotrzebny stres. Określenie „po obiedzie” dla dziecka oznacza, kiedy ja wstaję od stołu.

Początkowo zostawiajmy swoje pociechy w przedszkolu na krótko, pozwólmy im zatęsknić za przedszkolem, ale nie za nami.

Chwalmy za odwagę i dzielność, w ramach nagrody możemy się wybrać na spacer do parku, nagradzajmy dziecko, ale nie materialnie! Dziecko ma chodzić do przedszkola, bo taki jest jego obowiązek, to nie jest to kara.

Na koniec pamiętajmy, że każde dziecko przechodzi okres adaptacyjny indywidualnie, jedne dzieci nie płaczą w ogóle, inne tylko przy rozstaniu, niestety będą i takie dzieci, dla których pierwsze tygodnie, a może nawet miesiące będą bardzo trudnym czasem.

Nie rezygnujmy z przedszkola, tylko w skrajnych przypadkach okazuje się, że dzieci nie są na nie gotowe, lepiej pomyślmy ile wspaniałego jeszcze przed nami, pierwsze występy, wspomnienia i ciągłe niekończące się relacje z życia szczęśliwego przedszkolaka.