Rozmowę najlepiej łączyć z elementami przestrzennymi, czyli pokazywaniem obrazów, widoków, podczas prac plastycznych. Taki efekt wzmocnienia najlepiej kształtuje mózg dziecka, czyni go kreatywnym.

Nawet, jeśli my preferujemy bajki Andersena, nie należy zapominać, iż dziecko funkcjonuje w innych realiach czasowych, społecznych i kulturowych niż my. Nie znajomość tematyki, która nurtuje rówieśników skutkuje zamknięciem się w sobie, alienacją, obniżonym nastrojem i zaniżonym poczuciem własnej wartości.

Warto rzetelnie podejście do propozycji prasowych, zwłaszcza dwutorowo, czyli śledzić prasę przeznaczoną dla rodziców, (zwłaszcza, iż zawiera ona strony z zabawami, kolorowankami, wycinankami i czytankami dla dzieci), a także pozwolić dziecku na wybór jednego tytułu związanego z ulubionym bohaterem bajkowym i zaprenumerować go. Jest to pierwsza nauka mówiąca o tym, iż wiedzę, książki należy szanować i interesować się nimi w sposób systematyczny.

Bardzo pomocne mogą okazać się kursy językowe dla najmłodszych wydawane na DVD w połączeniu z zeszytem ćwiczeń i naklejkami, np. Wydawnictwa DeAgostini- kolekcja ‘Magic English’, podczas oglądania, których dziecko po prostu świetnie się bawi wraz z postaciami z bajek Disneya.

Godny polecenia jest także cykl językowy na kanale MiniMini w bajce o Nidom, szczególnie nauka języka francuskiego.

Dla małego ucznia bardzo ważna jest możliwość poznawania różnych technik malarskich, faktur, materiałów, narzędzi, a więc kredki świecowe, ołówkowe, długopisy, ołówki, pastele, farby plakatowe, olejne, flamastry, stempelki, plastelina, ciastolina, glina-to wszystko buduje pierwszy warsztat pracy malucha.

Pamiętajmy, iż dziecko nie zawsze lubi malować przy stole. Stwórzmy mu, więc miejsce do pracy na podłodze, zabezpieczając teren gazetami. Niech ma możliwość skorzystania z palety, z kubka z wodą, niech wie, że do prac malarskich należy odpowiednio się ubrać.

Świetnym, przedprzedszkolnym ćwiczeniem jest zabawa w sklep z wykorzystaniem pustych, prawdziwych spożywczych opakowań, a także odgrywanie scenek pocztowych z wykorzystaniem starych widokówek i kopert. Są to zabawy objęte przedszkolnym programem dydaktycznym, więc będą stanowiły doskonały wstęp do poważnych zabaw w grupie.

Inny profil domowej nauki to edukacja ekologiczna. Warto wybrać się z dzieckiem na targi roślinne do Powsina, by kupić małą doniczkową roślinę, o którą dziecko dbałoby wraz z nami.

Nawet kąpiel to też sala lekcyjna. Warto zaopatrzyć się w zmywalne pisaki, którymi dziecko może rysować po glazurze, barwniki do wody, urządzenia do puszczania baniek mydlanych, które zastępuje wstępne ćwiczenia z logopedą.

Nie zapominajmy także o zajęciach ruchowych, warto czasem ulec namowom pociechy  i wykonać ‘ścieżkę zdrowia’ po okolicznych placach zabaw, nie tylko, gdy świeci słońce.

Lekcje z przedszkolakiem powinny być oparte o to, co go naprawdę interesuje, bez względu na społeczne normy przypisane płciom, czyli nie zabraniajmy chłopcom bawić się lalkami, a dziewczynkom autkami, czy klockowymi konstrukcjami. Rodzicielskie patrzenie na świat nie stereotypowo rozbudza dziecięcą kreatywność. Lalki to po prostu figurki przypominające ludzi, którymi można odgrywać scenki z małego świata, by lepiej ten świat móc zrozumieć, więc nie negujmy tych potrzeb dziecięcych, zwłaszcza przed 7 rokiem życia, pamiętając, że to dorośli obwarowali świat nienaturalnymi normami i przepisami.

Domowa nauka adaptacyjna, przed przedszkolna powinna obejmować następujące warianty dydaktyczne:
- rozmowa przy zabawie
- prace plastyczne-metody sensoryczne, poznawanie gamy smakowej i różnych faktur materiałów, płaszczyzn
- wycieczki dydaktyczne: edukacja przyrodnicza (Parki Botaniczne, ZOO), targi rzemiosła i rękodzielnictwa
- spotkania z rówieśnikami w Salach Zabaw
- uczestnictwo w Klubach Tanecznych i Sportowych
- udycje telewizyjne
- wspólne słuchanie, śpiewanie i tańczenie przy piosenkach dla dzieci, także podczas wycieczek samochodowych
- oglądanie zdjęć rodzinnych. Poznawanie historii i relacji.